درعمیق ترین رویاهای ذهنم پروازت آسان است

سلام

اين اولين پست من تو سال جديده . سالي كه تا الانش شروع خوبي نداشته ظاهراً همه چي معمولي و شايد هم خوب بوده ولي ته دلم يه غم خونه كرده بود كه حتي اگه جايي بودم كه بهم خوش ميگذشت هم اين غمه نمي ذاشت .

فقط 13 خوبي داشتم توي ظهيرالدوله سر قبر فروغ فرخزاد ، روز 13 براي دومين بار بود كه توي تعطيلات عيد رفتم پيش فروغ ، چه حالي داد . من و دوستم (يكي از بهترين دوستام كه شايد سالي يك يا دو بار بتونم بيام تهران ببينمش ) بارون هم ميومد نذاشت شمعم تا آخر بسوزه . يه نخ سيگار هم واسه فروغ روشن كرديم گذاشتيم تا آخر بكشه ... اونجا گريه كردم ، خنديدم ، شعر خوندم ، داد زدم  .......

شايد تنها 13 باشه كه تا آخر عمرم يادم بمونه

.

.

.

من از نهايت شب حرف ميزنم

و از نهايت تاريکي

حرف ميزنم

اگر به خانه من آمدي

براي من اي مهربان

چراغ بيار

و يک دريچه که از آن